Tucson - Jerome - Flagstaff

Je kunt de route Tucson - flagstaff in circa 3 uur rijden. Maar dan zit je grotendeels op de snelweg en zie je helemaal niets.

Mooier is het om na Phoenix de tourische route te nemen en via Jerome-Sedona te rijden. Je kunt dan genieten van een heerlijke ontbijt/lunch in het Flat Iron cafe in Jerome, wat tevens het kleinste hotel in Arizona is (1 kamer!) en dan via Sedona door een prachtig landschap vol met rode rotsformaties en uiteindelijk door een groene canyon naar Flagstaff. Waar je dan weer kunt overnachten in een van de oudste hotels in Arizona, het Monte Vista of het Weatherford. Maar desondanks hebben we toch gekozen voor een goedkopere variant net buiten het historisch centrum...

Opmerkelijk: vanochtend bij ons vertrek in Tucson was het snikheet met bijna 28 graden. We eindigden onze trip in Flagstaff met vrieskou en een sneeuwbui!

* Tip: Mocht je ooit in Jerome komen, dan bezoek vooral de King Gold Mine, net voorbij de brandweer kazerne van Jerome. Het is welliswaar een fake ghost town, maar je ziet zelden een grotere verzameling klassieke auto's en trucks! iedere keer dat we er komen, is de collectie weer uitgebreid.

Tucson - El Charro

We hebben Tucson inmiddels verlaten, 'snik'. Het was weer super gezellig! Veel gelachen, veel gedronken en heerlijk gegeten. En dat laatste voornamelijk in El Charro. Een van de beste Mexicaanse resturants in de USA, volgens veel culinaire critici, en die schijnen er verstand van te hebben, en ook een beetje volgens ons ;-)
Enkele jaren geleden hadden we Hillary Clinton als tafeldame naast ons, dit jaar belanden we midden in een gigantische Mexicaanse bruiloft. Het halve restaurant was afgehuurd! Ondanks een gigantische wachtlijst mochten we gisteravond toch meteen doorlopen naar een vrij tafeltje voor 2. We hadden een beetje sip gekeken, Caro haar meest charmante lach laten zien en Arny heeft ze van onze concertkaarten verteld voor een uurtje later. Aangezien ze ons herkenden van de dag er voren, waren ze zo vriendelijk om ons bovenaan de reveringenlijst te plaatsen. Beetje gemeen voor de rest van de wachtenden, maar wij waren wel lekker op tijd voor ons concert!

Reverend Horton Heat

Vanavond naar een concert van Reverend Horton Heat geweest in het historisch Rialto Theatre tegenover ons hotel. Als vanouds was de Reverend weer geniaal. En het is toch altijd iets leuker om die man in zijn thuisland aan het werk te zien. Het publiek is hier iets enthousiaster en brult alle teksten luidkeels mee. Als speciale gast trad ook nog eens Deke Dickerson, onze vriend van Viva Las Vegas, op. Over twee weken zien we Deke weer op Viva. 
Helaas hadden de Nekromantix dia als voorprogramma zouden spelen pech met hun busje en hebben ze het optreden moeten afzeggen. Maar met een dikke twee uur Reverend Horton Heat waren we ook al zeer tevreden...

Tucson

De rit van Ajo naar Tucson duurde wat langer dan gepland. Fikse wegwerkzaamheden, maar vooral veel controles door de border patrol. Het lijkt wel een oorlogsgebied hier! Overal grote boze mannen met grote mitrailleurs achter zandzakken...
Rond het middaguur kwamen we eindelijk in Tucson aan. Een van de meest leuke steden in Arizona. We hebben net als de vorige keer een kamer geboekt in het historische Congress hotel. Ooit beroemd geworden toen de FBI hier de notoire misdadiger John Dillinger in een val lokte en arresteerde.
Gelukkig zijn die dagen voorbij en is het tegenwoordig een culturele hotspot met een concertzaal en theater.
Toen we eenmaal onze koffers naar onze kamer hadden gesleept (geen lift!), hadden we wel een biertje verdiend. Op 4th Street, op korte loopafstand van ons hotel, zitten tientalle leuke cafeetjes en boetiekjes. Caro had weer eens gelukt en vond een leuk jurkje in de aanbieding. 
Verder hebben we lekker in een duitse biergarten gezeten (ze hadden zelfs Konigs Pilsner!) en in een historische variete cafe. Om de avond af te sluiten met een heerlijk diner in El Charro, ons meest favoriete Mexicaanse restaurant in de USA...

Organ Pipe Cactus Natural Monument

We hebben inmiddels Californie achter ons gelaten en zijn vanmorgen de 'cactus-staat' Arizona binnengereden. Met als eindbestemming vandaag het Organ Pipe Cactus National Momunent. Het dorpje Ajo dient hierbij als uitvalbasis voor vanavond en morgenvroeg. 
Een leuk dorpje dat er helemaal niet Amerikaans uitziet, het is een typisch Mexicaans dorpje met witte kerkjes en adobe huizen. Niet vreemd als je weet dat de Mexicaanse grens op een steenworp afstand ligt.
En dat is meteen ook de reden waarom er elke paar kilometer een wegversperring met zwaarbewapende grenspatrouilles op elke weg staat. Zelfs vlak voor de ingang van het park moesten we ons legitimeren en een kruisverhoor doorstaan.

Maar voor zulke prachtige natuur als hier heb je veel over. Organ Pipe Natural Monument zoals het nationale park heet, ligt echt ver van de bewoonde wereld, letterlijk op de grens. Wegens illegale mensensmokkel en de nog steeds woedende drugsoorlog in Mexico is een groot deel van het park nog steeds afgesloten voor bezoekers. Jammer, want het is echt prachtig. Gelukkig is er nog genoeg te zien tijdens een 25 mijl lange rondhit door de heuvels en bergen van het park. Metersgrote saguara cactussen en natuurlijk de organ pipe cactus die het park de naam geeft. De armen van deze cactus groeien vanuit de basis richting hemel en ziet er daardoor uit als een groot kerkorgel. Vandaar...

Anza Borrego

Vanmorgen zijn we vertrokken uit een winderig Joshua Tree. De rit ging grotendeels bergaf en dus werd het warmer en warmer. Eerste stop was bij Bombay Beach een gevalletje vergane glorie aan de Salton Sea. We zijn hier al diverse malen eerder geweest en het wordt met de keer desolater. 

Het gebouw van de oude marina hebben ze welliswaar opgeknapt en doet tegenwoordig dients als visitor center. Helaas is het zelden open en je ziet alweer de eerste tekenen van verval. 
Maar zo mooi vervallen als we er de eerste keer waren, wordt het nooit. Een stukje verder stuitten we op een onlangs gesloten en verlaten supermarket.
De vorige keer dat we hier waren, was het nog een drukte van belang. Nu is al het interieur kort en klein geslagen.

Na een rondje Salton Sea gemaakt te hebben, ging het richting Anza Borrego State Park. Uiteraard kon een bezoekje aan Salvation Mountain niet uitblijven. Hierover hebben we in de eerste trip door dit gebied in 2009 al voldoende bericht. 

Een tweede kleine tussen stop was op Font's point, een uitzichtpunt boven de Anza Borrego Badlands. In alle reisgidsen werde de trip ernaar toe ten strengste afgeraden zonder 4WD. 
Dat liet Arny echter niet afschrikken, hij had immers gelezen dat een of ander malloot in een splinternieuwe Ford Mustang het vlekkelos gehaald had. Onze Camaro bleek het ook zonder moeite te kunnen...

Ook de terugreis naar de highway ging redelijk vlekkeloos en na een kleine 10 minuten reden we Borrego Springs binnen. 
Het sculpturen project was sinds ons laatste bzoekje nog meer uitgebreid. Dit project bestaat uit gigantische metalen sculpturen die willekeurig in de woestijn lijken geplaatst.

Een van de mooiste was een draak die uit de grond leek te kruipen:

Rondje Coachella Valley

Voor degene die eindelijk eens willen weten hoe ons huisje er in Joshua Tree uitziet, hiernaast een kiekje van Caro in onze tuin. Helaas zie je het prachtige uitzicht niet, maar anders hadden we het huisje er niet op gehad ;-)

Vanmorgen zijn we het Joshua Tree National Park van noord naar zuid doorgereden. Aangezien je in het park maar 45 Mph mag, was het sneller om een flink stuk om te rijden, terug naar ons logeeradres. We zijn nog even een heerlijk broodje gaan eten in Palm Springs bij een Duits delicatessen winkeltje. En ja ze hadden ook echt Duits bier! Toen bleek dat de kok een fout stuk kaas op het broodje had gedaan, kreeg Arny zijn 2e Bitburger gratis! Terwijl het broodje helemaal niet verkeerd smaakte... Ach wie zijn om een gratis (Duits!) biertje af te slaan?

Het verschil in temperatuur tussen de High (Joshua Tree) en Low desert (Coachella Valley) was behoorlijk. In Palm Springs ging het kwik al snel richting de 30 graden! Terug in Joshua Tree was het behoorlijk fris, bovendien waaide het bijna stormachtig. We waren uiteraard ook nog eens flink verbrand in onze cabrio....

Onze vette Amerikaanse sportwagen lijkt wel een speelgoedautootje naast de gigantische Joshua bomen...